Dude Descending A Staircase Apollo 440 feat. The Beatnuts
Dude Descending A Staircase
reżyseria:
Simon Henwood

Teledysk Dude Descending A Staircase jest animacją w stylu komiksowym ukazującą Kolesia bawiącego się na imprezie. Koleś to wyglądająca jak kot pluszowa postać, której wygląd inspirowany jest obrazem Anthony'ego Ausgang'a "Dude Descending A Staircase". Animacja wyreżyserowana została przez Simon'a Henwood'a i wyprodukowana przez Julie Parfitt z Nexus Productions.


Charlie's Angels 2000 Charlie's Angels 2000
reżyseria:
Hutch

Teledysk ten różni się znacznie od poprzednich teledysków Apollo 440, które zazwyczaj miały charakter narracyjny. Przedstawia on na przemian grupę w pełnym układzie grającą na żywo i fragmenty z filmu przedstawiające bolidy wyścigowe w akcji. Edycją zajął się Tony Kearns (jest już trzeci teledysk Apollo 440 edytowany przez niego).

Obsada teledysku:
Dylan - Drew BarrymoreNatalie - Cameron Diaz
Alex - Lucy LiuBosley - Bill Murray
Chudy - Crispin GloverRoger Corwin - Tim Curry
Charlie - John ForsytheWokalista - Mary Mary
Basista - Howard GrayKeyboardy - Trevor Gray
Gitarzysta - NokoDJ - Harry K
Perkusista - Paul KodishPerkusista - Andy Gangadeen
Reżyseria - HutchZdjęcia - Dan Landin
Edycja - Tony KearnsNa zlecienie - Marisa Hine
Producent - Richard FentonProdukcja - A Qd Productions


Heart Go Boom avi Heart Go Boom
reżyseria:
Jason Smith

"Heart Go Boom" to utwór, który ukołysze Cię rozleniwionym popołudniem w stylu reggae dub tylko po to, by później zaatakować eksplozją drum'n'bass, uzupełnioną wystrzałami z pistoletu. Wszystko to zostało barwnie zobrazowane przez kontrowersyjnego reżysera Jason'a Smith'a w teledysku w stylu "spaghetti western". Akcja teledysku jest jakoby kontynuacją klipu "Stop The Rock", zaś ogniwem łączącym te dwa teledyski jest tajemnicza fiolka, z którą w "Stop The Rock" uciekał pit bull.

Obsada teledysku:
Mężczyzna z fiolką - Mel RaidoSzef - Andrew Lucas
Sługa nr 1 - Daniel TentonSługa nr 2 - Emilio
Sługa nr 3 - Juan Antonio SoriaStarzec - Rosario Santiago Torres
Pijak - Miguel CaroMniszka nr 1 - Carmen Romero Calvo
Mniszka nr 2 - Angeles Medina MechadoLubieżna kobieta - Natie Naivaez
Lubieżny mężczyzna - Lucio Goncalez EspadaMłoda dziewczyna - Candia Cortez Gomez
Wokalista - Mary MaryGitarzysta - Noko
Gitarzysta - Howard GrayOrganista - Trevor Gray
DJ - Harry KBasista - Rheinallt Ap Gwynedd
Perkusista - Paul KodishPerkusista - Cliff Hewitt
Piękna dziewczyna - Eva NilsenKarl Leiker - Karl Leiker
Produkcja - A Flynn ProductionsReżyseria - Jason Smith
Producent wykonawczy - Mary CalderwoodProducenci - Jo Phipps, Dominic Bolus
Zdjęcia - Jo WillemsEdycja - Tony Kearns


Stop The Rock mov Stop The Rock
reżyseria:
David Slade

Teledysk był kręcony w dzielnicach Los Angeles: South Central i w dystryktach z magazynami. Główne role grali: King - robiący wrażenie amerykański pit bull, Karl Leiker - stary przyjaciel zespołu i Mary Mary, grający zarówno siebie jak i swoje alter-ego - agenta FBI. Problem teledysku skupia się na fakcie, że jest rzeczą niemożliwą zatrzymać pit bulla w akcji. Hodowla pit bullów w Wielkiej Brytani jest obecnie zabroniona i rasa ta stopniowo wymiera, zaś King jest ucieleśnieniem najlepszych cech jakie pit bull powinien posiadać.

Obsada teledysku:
Karl Leiker - Karl Leiker
Agent federalny nr 1 - Garfield HoxleyAgent federalny nr 2 - Jon Stafford
Agent federalny nr 3 - Nick ConroyAgent federalny nr 4 - Luis Beckford
Gliniarz nr 1 - Nicoll BacharachGliniarz nr 2 - Billy Ray Tyson
Starlet - Rachel RossmoreKowboj - Snoopy Macleod
Reżyser - Chris MedakPies - King / Lady
Wokalista - Mary MaryGitarzysta - Noko
Organista - Trevor GrayGrający na Theremin'ie - Howard Gray
DJ - Harry KBasista - Kenny Cougar
Perkusista - Paul KodishPerkusista - Cliff Hewitt
Produkcja - A Bullet ProductionReżyser teledysku - David Slade
Producent wykonawczy - Pete ChambersProducent wykonawczy - Simon Poontip
Producent - Barney JeffreyProducent - Laura Morris
Producent - Ashley JoyceProducent - Mark Humphrey
Edycja - Tony Kearns


Lost In Space Lost In Space
reżyseria:
Kurt Mattila

Teledysk Lost In Space przedstawia na zmianę fragmenty z filmu i członków zespołu grających w studio, a także idących razem jak astronauci. Sceny w studio zostały nakręcone w Nowym Jorku przez Kurt'a Mattila z Imaginary Forces. Jest on utrzymany w dynamicznym komputerowym stylu science-fiction. Wszystko "mruga" i przez ekran co jakiś czas przelatują różne napisy.


Rendez-Vous 98 Jean Michel Jarre & Apollo Four Forty
Rendez-Vous 98
reżyseria:
?

Tematem teledysku jest oczywiście piłka nożna. Przedstawia on Jarre'a i trio Apollo 440 chodzących, siedzących na stadionie i grających w piłkę, a także wielu innych ludzi na ulicach Liverpoolu, Londynu, Paryża i Japonii ogarniętych mundialową gorączką.


Raw Power Raw Power
reżyseria:
James Brown

Raw Power to teledysk pokazujący scenki bardziej lub mniej związane z wyścigami starszych samochodów sportowych. Tak jak 2 poprzednie teledyski z albumu Electro Glide In Blue reżyserowany był przez Jamesa Browna. Jest więc zbliżony stylem i kamerą do Krupa i Ain't Talkin' 'bout Dub. Elementem łączącym wszystkie 3 teledyski jest charakterystyczny zegarek na łańcuszku. Teledysk został nakręcony na torze Formuły 1 Monza we Włoszech i pokazuje m.in. rzadkie, warte po kilka milionów funtów brytyjskich klasyczne bolidy Ferrari.


Ain't Talkin' 'bout Dub Ain't Talkin' 'bout Dub
reżyseria:
James Brown

Teledysk ten został nakręcony w Republice Dominikańskiej. Przedstawia młodego mężczyznę uciekającego przez wioskę. W ciekawy sposób ukazane zostaje życie ludzi tego wyspiarskiego kraju, który będąc krajem zbliżonym do Jamajki jest niewątpliwie związany ze stylem dub. Oto co @440 powiedzieli, wyjaśniając słowo dub: "Dub jest stylem w muzyce, w nastawieniu, w życiu. Ma swoje korzenie na Jamajce, gdzie zdubowaliśmy wersję nagrania - echa, opóźnienia, zmiany uderzeń i odgłosy instrumentalne. To mieszanka, miszmasz, styl uliczny, nie traktujący siebie samego zbyt poważnie".


Krupa mpg Krupa
reżyseria:
James Brown

Krupa to prawdopodobnie jedyny teledysk Apollo 440, który ani raz nie pokazuje członków zespołu. Jest za to krótkim "filmem dokumentalnym" o metrze i życiu ulicznym Nowego Jorku. Poza obrazkami miasta widzimy zespół jazz'owy grający...melodię Krupa.


Pass & Move avi Liverpool FC & The Boot Room Boyz
Pass & Move (It's The Liverpool Groove)
reżyseria:
?


(Don't Fear) The Reaper (Don't Fear) The Reaper
reżyseria:
Jon Klein

Teledysk przedstawia zespół grający wewnątrz gotyckiego kościoła. Takie elementy jak tańczące kościotrupy czy Noko trzymający w ręku czaszkę jak Hamlet podkreślają gotyckie korzenie oryginalnej wersji (Don't Fear) The Reaper zespołu Blue Oyster Cult. Teledysk został nakręcony wewnątrz gotyckiego kościoła w Londynie.


Liquid Cool Liquid Cool
reżyseria:
Jon Klein

Liquid Cool został nakręcony w byłym wiktoriańskim szpitalu psychiatrycznym w północnym Londynie. Członkowie zespołu chodzą po długich korytarzach a potem "operowani" są przez personel. Rozbijające się o ziemię zamrożone w ciekłym azocie róże to nawiązanie do tematu utworu - krioniki. Na ekranie od czasu do czasu pojawiają się napisy, m.in. "Immortality, Inc. wants you alive" ("Immortality, Inc. chce cię żywego") i "Big sexy perfect future for everybody" ("Wielka seksowna doskonała przyszłość dla każdego").


Astral America Astral America
reżyseria:
Dan Fontaine

Teledysk przedstawia zespół grający na ogromnych rozmiarów (50 na 70 stóp) fladze amerykańskiej zronionej specjalnie dla potrzeb teledysku. Dodatkowo co jakiś czas pojawiają się "obrazki z życia Ameryki" i napisy - fragmenty tekstu piosenki pochodzące z eseju Jean'a Baudrillard'a "Astral America". Zespół przechowywał tą flagę w torbie na śmieci i wyjął ją stamtąd w 2000 roku dla potrzeb teledysku Charlie's Angels.


Blackout Blackout
reżyseria:
?

Blackout to wczesny underground jeśli mówimy o historii Apollo 440. Podobnie jest z teledyskiem. Przedstawia on pierwszy skład zespołu grający w studio. Teledysk został nakręcony w Marcus Studios w Londynie, gdzie również powstał utwór (i wszystkie pozostałe kawałki z wczesnego okresu twórczości grupy, z tego co wiem) (Dzięki informacjom od Joerg'a Fitzner'a).